| home |
 11 juli 2004 - 14 augustus 2004 |
|
Een rondje stress
|
We zijn halverwege de nominatieperiode en De Organisatie heeft bijna geen nagels meer over, nksf-ers dromen er al van en de eerste onderhandelingen zijn in gang gezet. Tijd om even op te staan van de ligstoelen bij het zwembad en eens te kijken hoe het met de kandidaten gaat. In afwachting van de definitieve samenstelling van de teams hebben we alle genomineerden uitgenodigd in het Controlecentrum om elkaar alvast wat te leren kennen en zich voor te bereiden op hun (eventuele) deelname. Op 11 juli zullen 18 van de 46 gedropt worden op onbekende bestemming... laten we eens wat korte gesprekjes voeren met enkelen van hen.
Op het terras komen we John Crichton (Farscape) tegen in een life guard shirt en met een fluitje om zijn nek. We vragen naar de reden en hoe het voelt om de meeste stemmen te hebben. "Geweldig! Zeker allemaal vrouwen he, die op mij hebben gestemd? Hahaha, hee Aeryn! Voor jou 11 anderen hoor, dat je het even weet he!", roept hij in de richting van een groepje vrouwen. "Ja dat t-shirt lag hier in een kastje, die life guards in Baywatch hebben altijd van die bloedmooie vrouwen om zich heen dus ik dacht, als ik nou ook zo'n shirt aantrek..." Met rollende ogen lopen we verder.
Eens kijken wie er nog meer tijd hebben voor een praatje. Op het strand ligt Malcolm Reynolds een massage te krijgen, we roepen hem gedag waarop hij een lome duim opsteekt. We zullen hem verder maar niet storen. Een eindje verderop is Jadzia bezig met Yoga oefeningen "goed voor de stress, ja 8 punten al maar er kan nog van alles gebeuren!", roept ze met een lichte trilling in haar stem. We wensen haar sterkte en lopen verder. "Jeetje ik zweet me nu al rot, dus ik hoop dat het niet te heet is waar we heen gaan zeg". Daar staan Willow en Oz! "Maar het is wel heel lief zweet", antwoordt Oz met vertederde blik. Willow kijkt ons gelukzalig lachend aan. "We hebben elkaar weer helemaal gevonden, hartstikke bedankt dat jullie ons weer hebben samengebracht! Maar Oz heeft nog minstens 10 stemmen nodig! Oh! Oh! ik weet nog wel een toverspreuk die...", we kijken haar streng aan. Er worden hier *geen* stemmen getoverd!! "Oh", schuldbewust kijkt Willow naar de grond. "Sorry, maar nu ik Oz weer gezien heb wil ik niet meer zonder hem!". Wij zeggen dat we daar ook niks aan kunnen doen en besluiten dat dit wel weer genoeg inspanning was en gaan weer verder met wat we aan het doen waren.
Nog vier dagen... als iedereen dat maar volhoudt.
|
Een
paar stoelen verderop staan Max en Liz uit Roswell zachtjes met elkaar
te praten, beiden met de bekende tragische blik in de ogen. Als we
dichterbij komen horen we Liz nog zeggen "Ik zei toch dat we ons niet
op hadden moeten geven?" Ze kijken ons een beetje verdrietig aan.
"Ach, ik ben eigenlijk wel blij dat we nog geen punten hebben", zegt
Max, "na alles wat we hebben meegemaakt in Roswell ben ik best wel
toe aan rust en een tijdje alleen met Liz. Als we niet in het spel
gestemd worden, mogen we hier dan een paar weken blijven?" "Oh ja!
Dat zou fantastisch zijn!" Liz straalt al bij het idee. We beloven
dat we erover zullen nadenken. 
In
de schaduw van een palmboom zit Fred (Angel), met een laptop op haar
schoot. "Hoi", ze lacht lief naar ons. "Ik zat net nkSF nog even te
checken maar nee, nog steeds geen stemmen", zegt ze een beetje sip.
"Maar George is wel geweldig bezig voor me zeg, wat ontzettend lief
van hem. Willen jullie hem de hartelijke groeten van me doen? Hoe
ziet hij er uit? Moet ik ook maar even mijn telefoonnummer meegeven?
Niet? Oh, ok... Nou ik hoop dat het hem nog gaat lukken om me in het
spel te krijgen, maar ja er hebben al zo veel mensen gestemd, dus
ik vrees het ergste. Dat gaat natuurlijk helemaal niet meer lukken.
Mag ik dan hier blijven als ik er niet in gestemd word? Nouja, het
geeft ook niet hoor, wie stemt er nou ook op mij? Ik kan toch niks,
ik ken geen spells, ik ben niet sterk, en er zijn zo veel slimmere
mensen dan ik, ze vinden mij natuurlijk veel te saai. Maar Wesley
heeft maar 5 stemmen, dat is vast niet genoeg he? Die zou tenminste
nuttig zijn want volgens mij heeft hij zijn spellboek bij zich als
Persoonlijk Voorwerp." Terwijl we weglopen horen we haar nog doorratelen,
lief kind hoor, maar als ze zenuwachtig is houdt ze niet op met praten.
