|
|
Team Lucht heeft
er een flink marstempo in gezet en ook zij verlaten het strand om
de eerste bergen over te steken. Willow en Fred hebben elkaar helemaal
gevonden en lopen druk met elkaar te kletsen, evenals Mal en Mulder.
Picard en Wesley lopen voorop en houden er een flink tempo in. "Ik
denk dat wij een stuk sneller zijn dan de andere teams, kapitein",
zegt Wesley. "Volgens mijn berekeningen zijn we 13,537 procent
sneller dan een gemiddeld mens zou zijn onder deze omstandigheden.
Maar omdat het hier zo vreselijk heet is zullen we vaak moeten stoppen,
ik heb uitgerekend dat als we niet langer dan 14,25 minuten pauzeren,
we toch nog ..."
"Hou je kop Wesley", gromt Picard.
"Yes Sir!"
Als het team een grot passeert veranderen zowel Picard al Wesley plotseling
van richting en begeven zich richting de grot.
"Hey, wat gaan jullie nou doen", roept Mulder hen verbaasd
na.
"Dit is een grot. Wij moeten deze inspecteren. Engageer, Wesley."
antwoordt Picard, verbaasd over Mulder's verbazing.
"Waarom?" Mal is erbij gaan staan.
"Nou, eh, omdat we dat altijd doen", stottert Wesley.
Mal schudt zijn hoofd. "Dai ruo mu ji." (1)
"Rare jongens, die Starfleeters", beaamt Mulder en vervolgt
tegen Picard en Wesley: "Loop nou maar door, deze grot
hoeft niet geïnspecteerd te worden. We moeten daarheen, naar
de andere kant van het eiland".
Het team loopt verder, nu met Fred en Willow voorop, die het mysterie
van het blanco Survivorboek bepraten.
"Toen je nieste?" vraagt Fred verbaasd.
Willow knikt. "Ik had een uur naar die lege pagina's zitten staren.
Toen moest ik niesen, en heel even leek het alsof er woorden stonden.
Ze waren eigenlijk meteen weer weg, dus misschien heb ik het me gewoon
verb-" Plotseling stopt het tweetal zo abrupt dat de rest van
het team tegen ze opbotst.
"Hrmm wat nu weer". Dan zien ze de oorzaak: het pad wordt
versperd door drie vreemd uitziende figuren en een wolf. Een ietwat
vreemd maar uitzonderlijk mooie jonge man in prachtige kleding, een
slanke man in een lange zwarte leren jas en zonnebril, en wolf en
een heel jong meisje die er wel heel vreemd uitzien, het lijkt wel
alsof ze getekend zijn!
Wesley is de eerste die
kan spreken. "Ooooh Legolas!!!" Tegelijkertijd herkent Fred
de andere man en ze hapt naar adem.
"NEO! Woooow ik ken jou!! Jij bent Neo!! Uit The Matrix!! En
The Matrix Reloaded!! En The Matrix Revolutions!! Whoa!! Wat leuk!!
Wat gaaf!!" Dan realiseert Fred dat iedereen nu naar haar staat
te kijken en stamelt "Oh uh sorry, I raakte een beetje opgewonden."
Terwijl Wesley en Fred blij en verrast staan te stralen is Willow
al op zoek naar pen en papier voor handtekeningen, voorzichtig afstand
houdend van de woest uitziende wolf. Mal staat het hele tafereel stomverbaasd
te bekijken en Mulder begint geïnteresseerd om de drie vreemde
figuren heen te lopen. Picard lijkt niet al te zeer onder de indruk
en kijkt bezorgd.
Maar de twee mannen en
het vreemde meisje lachen niet en beginnen dreigender te kijken.
"En wie ben jij?", vraagt Picard aan het vreemde en woest
uitziende meisje dat op een rots gevaarlijk uit haar ogen zit te kijken.
"Konichiwa. Mijn naam is Mononoke, ik ben prinses
van alle dieren en wij willen Survivoren".
"Ja", Neo doet een stap naar voren. "Die organisatie
vraagt altijd alleen maar televisiepersoonlijkheden en wij willen
ook wel eens een keer."
"Dus wij gaan met jullie mee", zegt
Legolas beslist.
Een verhitte discussie
volgt… maar dat kan helemaal niet - als de Organisatie dit hoort
- wat maakt het nou uit - het maakt een heleboel uit - nou ga nu maar
uit de weg want wij moeten door - niet zonder ons - wellus - nietus
- wellus - enzovoorts.
Uiteindelijk weet Team Lucht de drie over te halen weg te gaan als
ze drie opdrachten van de filmmensen vervullen. "Ok, ik eerst",
eist Neo. "Jullie gaan nu via dat lijntje naar de Organisatie
regelen dat wij mee mogen. Picard, die het hele gedoe allang zat is,
rolt zijn ogen en doet een pleidooi voor Neo, Mononoke en Legolas.
Wij zijn niet onder de indruk en adviseren het team de drie maar te
negeren. Maar, zo vindt het team, beloofd is beloofd en er waren ook
wel wat schuldgevoelens naar de drie toe.
De tweede opdracht is van Legolas. "Als jullie dan zo goed kunnen
survivoren, vang dan iets te eten voor ons en maak het klaar op een
vuur dat jullie zonder technische snufjes hebben gemaakt. Als het
jullie lukt laat ik jullie door." Het gemopper in Team Lucht
is niet van de Lucht en er gaan stemmen op om deze drie figuren toch
links te laten liggen en door te gaan, desnoods met geweld. Mal en
Mulder vinden de opdracht eigenlijk wel leuk en zeggen dit in zeer
korte tijd te kunnen regelen.  Waarop
zij richting een stromend riviertje rennen, een hengel fabriceren
van een tak en een stuk touw en aan het vissen slaan.
"Laat mij dat vuurtje maar even regelen", fluistert Willow
en terwijl zij met haar rug naar de filmmensen staat, rommelt ze wat
takjes bij elkaar en fluistert "illuminatisssss". Er ontstaat
meteen een klein vuurtje dat al snel groeit. De drie kijken argwanend
maar zeggen niks. Al snel komen de drie vissers terug met een flinke
bakvis (2) en het beest wordt vlug
geroosterd. Opdracht vervuld.
"En dan nu!",
klinkt het ineens dreigend vanaf een rotspunt. "Mijn opdracht!"
Prinses Mononoke staat op. "Mijn wolf hier is oud en ziek, ga
en vang een nieuwe wolf voor me." De teamleden beginnen allemaal
tegelijk te praten.
"Een wolf?"
"Is dat mens helemaal gek."
"Ik kan geen wolf vangen."
"Laat haar het bekijken met die flauwekul en laten we doorgaan",
klinkt het dan wat luider. Maar uiteindelijk wordt weer besloten dat
een belofte een belofte is en er in ieder geval een poging gedaan
moet worden. En zo trekt het team er op uit en gaat op zoek. Na enkele
uren begint Fred te roepen. Ze was gaan zitten om de Tisrond informatie
nog eens na te lezen op http://survivor.nksf.nl en had ontdekt dat
er helemaal geen wolven zijn op deze planeet. Een woest gemopper klinkt
op en de groep trekt linea recta terug naar de plek waar ze Legolas,
Neo en Mononoke hadden achtergelaten met hun spullen. Maar de plek
is verlaten. Het trio is verdwenen en, wat veel erger is, alle spullen
zijn ook verdwenen! Wat rest is een stuk papier dat met een mes aan
een boom is bevestigd. Er staat op "2 van de drie opdrachten
mislukt, in ruil daarvoor jullie rugzakken.
Met dank xxx". De groep kijkt elkaar vertwijfeld aan.
Nog
voordat ze tijd hebben om te overleggen wat te doen, horen ze een
shuttle naderen. Dat kan maar één ding betekenen: iemand
moet vertrekken. Als Tom naar buiten stapt met een toepasselijk meewarig
gezicht kijken de teamleden hem vol verwachting aan. Allen houden
ze de adem in, Willow en Fred houden elkaar stevig vast, Wesley probeert
zich een beetje te verstoppen achter Picard, en Malcolm en Mulder
proberen zo nonchalant mogelijk te kijken.
Willow
durft de vraag te stellen. "Tom... wie moet er mee?" Tom
kijkt het groepje rond en zijn ogen blijven rusten op Wesley.
"Ik wist het!" roept Wesley teleurgesteld uit. Fred en Willow
omhelzen hem stevig terwijl de mannen hem op de rug slaan. "We
zien je gauw, veel plezier op Risa!" waarop Wesley een verlegen
lachje produceert.
"Ga je mee?" vraagt Tom, terwijl hij een arm om de jongen
heen slaat. "Waar is je rugzak?"
"Lang verhaal" is het sombere antwoord.
"Maak je geen zorgen, dat komt wel goed", Tom drukt hem
nog eens tegen zich aan voordat hij de shuttle instapt. Wesley volgt
hem maar draait zich dan plotseling om. Terwijl hij iets uit zijn
broekzak haalt loopt hij terug naar zijn voormalige teamgenoten.
"Hier, die kunnen jullie vast nog wel gebruiken", zegt hij,
terwijl hij een klein doosje aan Mulder geeft die het zwijgend in
zijn jaszak steekt.
***
1)
Zo gek als een houten kip.
2)
Bakvissen zijn een gewilde vangst voor kampeerders op Tisrond, vanwege
het koekepanvormige uitstulpsel op de rug van de vis. Een pan is niet
nodig om de vis te bakken, dat kan simpel door het beest omgedraaid
(met de 'pan' onder) boven een vuurtje te houden.
|
