|
Klik
hier om te zien waar Team Vuur zich
nu bevindt.
|
 "We
zijn er bijna!!" roept Willow. "Kijk, daar kun je Bestek
al zien liggen! Ik kan niet wachten om Fred weer te zien, en mijn
oude teamleden en De Organisatie." Faith knikt. "En ik kan
niet wachten om deze schoenen voorgoed uit te schoppen en een paar
weken aan een zwembad te hangen en héél veel cocktails
te drinken!"
"Ik mis Buffy", zegt Willow, "ik denk dat ik toch snel
weer naar Aarde wil. Ze raakt altijd in de problemen als ik er niet
ben!"
Faith lacht. "Maar wij zijn dan ook de betere Survivors dan zij!
Ik kan ook bijna niet wachten om haar gezicht te zien als ze hoort
dat wij het langer hebben volgehouden dan zij!"
Het
duurt niet lang of de weg wordt versperd door een vreemd tafereel.
Midden op het pad staat een enorme breedbeeldtelevisie, met er op
een dvd-speler. Ernaast een bar met een enorme keuze aan drank en
hapjes. En daarvoor staan 3 enorme leren leunstoelen. Verbaasd kijken
Willow en Faith elkaar aan en komen voorzichtig dichterbij. Dan draait
één van de stoelen zich om.
"Ha, zijn jullie daar eindelijk!"
"Q! Het zal toch niet waar zijn...", zucht Faith.
"Kom op ma petite cherie! Je bent blij me te zien, geef het maar
toe. Kom bij me zitten, liefje!" Q klopt op de stoel naast hem.
"En jij ook, mijn kleine heksje. Kom maar".
"Q",
begint Faith. "Wordt het niet eens tijd dat je ons met rust laat?
We zijn er bijna en wij willen graag snel het eindpunt halen.
"Oh, maak je geen zorgen, ma coco," sust Q. "Het eindpunt
halen we mákkelijk!"
"WE?!" roept Faith. "Geen sprake van! Wij gaan met
z'n tweeën de eindstreep over, zónder jou." Q kijkt
haar glimlachend aan.
"Als De Organisatie me nu gewoon een goede reden had gegeven
waarom ik niet mee mocht doen, maar nee... ik was geen 'survivormateriaal",
ik zou het niet kunnen laten om vals te spelen, ik zou de arme kleine
spelertjes in de war kunnen brengen, ik was te omnipotent... stelletje
over het paard getilde sadistische egotrippende machtswellustingen.
Alles heb ik voor ze gedaan. ALLES! Een hotel op Risa leeggeveegd,
ruggen en voeten gemasseerd, vakanties naar andere dimensies geregeld,
de mooiste mannen verliefd op ze laten worden. Maar neeee Q mocht
niet meedoen! Ze zijn nog ondankbaarder dan mijn geliefde Kate!"
Willow klopt zachtjes op Q's been. "Daar daar".
Faith kijkt Q met een sarcastisch lachje aan. "Je gelooft toch
niet echt dat de Organisatie omkoopbaar is he? Zij zijn de baas van
Survivor en niemand anders!" Ze stopt en denkt even na. "Aaah,
dus dáárom heb je ons al die tijd lastig gevallen!"
Q kijkt haar quasi-beledigd aan. "Lástig gevallen?! Gehólpen
bedoel je! Ik voeg wat smaak en opwinding toe aan jullie leven, en
jullie doen niks dan klagen!"
"Eh Q? Wat is er nou met die tv?" Willow probeert van onderwerp
te veranderen en dat lijkt te werken.
"Ah ja! Ik dacht, ik tracteer jullie op een leuk dvd'tje dat
ik heb samengesteld. Zie je, zó leuk ben ik nou." Q pakt
de afstandsbediening en de tv gaat aan. "Het is een verzameling
van verwijderde scenes, bloopers, achter de schermen dingen, enzovoorts.
LEUK he?" De dvd gaat aan en Faith en Willow zakken gelaten terug
in hun stoel, cocktail in de ene hand, bitterbal in de andere.
[1]
Faith
ligt slap van het lachen over haar stoel, Willow zit nog geschokt
met haar kaak op de grond naar het inmiddels weer zwarte beeld te
staren.
"D-d-dat gaat de Organisatie toch niet echt uitbrengen he?!"
Faith slaat haar hard lachend op de rug.
"Ach komop Will, het is niet alsof de lezers die plaatjes niet
zelf al verder hebben ingevuld. Hahaha." Willow kijkt Faith geschokt
aan.
"Nou ik snap niet dat jij dit zo opneemt, als ik jou was zou
ik die beelden ook niet in de winkel willen hebben liggen." Sip
kijkt Willow nu naar Q. "Kun je die DVD niet laten verdwijnen
of zo?" Zachtjes klopt Q op Willow's been.
"Daar daar".
"Hrmpf", en met een grom staat Willow op. "Nou kom
Faith, één van ons heeft een spelletje te winnen."
En ze loopt door, met een nog steeds gierende Faith achter zich aan.
En Q.
"Laten we zingen, dan gaan we sneller!" roept Q. "De
pahahaden op, de lahahanen in! Vooruit! Met flinke pas!" *POK*
Het levert hem een flinke vuist van Faith op zijn kin op. Hij wrijft
met een verbolgen gezich over zijn kin.
"Picard zou mij nooit slaan!"
"Ik ben Picard niet", snuift Faith en loopt door.
Dan
klinkt er een angstaanjagende gil. Het komt van achter een een rots.
Faith en Willow grijpen hun wapens en sluipen behoedzaam langs de
weg verder. Faith gebaart Willow en Q dat ze moeten blijven staan
en ze loopt heel voorzichtig om de rots maar er is niets te zien.
 Op
het moment dat ze zich omdraait naar Willow springt er echter vanaf
de rots een enorm groot monster tussen hen in. Faith reageert instinctief
en vloert het ding met één flinke trap.
"Whoa, Go Slayer!" Q applaudiseert als hij van achter een
struik tevoorschijn komt. Het monster komt langzaam weer bij en probeert
op te staan, maar Willow legt hem met een spell meteen weer neer.
Zij en Faith high-fiven maar kijken dan verbaasd naar het monster
tussen hen in.
"Huh? Hij húilt?" zegt Faith verbaasd. Willow zakt
op haar knieën en voelt aan de tranen. "Ja, hij huilt".
Dan, tegen het monster: "wat is er aan de hand?"
"Buuuuhuuhuuuuu", snikt het monster. "Het is afgelooohooopeeeeen!"
Stomverbaasd staren Faith en Willow elkaar aan. Ze trekken het monster,
dat er lang niet meer zo angstaanjagend uitziet, overeind en zetten
hem neer op een boomstam. Faith gaat naast hem zitten, Willow voor
hem op de grond.
"Wat is er aan de hand? Wat is er afgelopen" vraagt Willow.
"Nou... jullie... wij... hier... DIT!" Hij snuft nog wat
na.
"Waar héb je het over?" Faith begint wat ongeduldig
te worden en maakt een hoofdgebaar naar Willow als om te zeggen dat
ze moeten opschieten.
"Survivoooooor!!!" brult het monster.
"Survivor??" vraagt Willow, "ja dat is bijna afgelopen
maar hoe weet jij daarvan en wat heeft dat met jou te maken en wáárom
ben je zo verdrietig?"
"Nou", het monster snuit zijn neus, "ik moest dus elke
week even langskomen."
"Langskomen? Van wie? Om wat te doen?" vraagt Faith.
"Nou eh... gewoon... eh ik weet het niet precies." Hij begint
weer te huilen. "Het was ook allemaal zo verwarrend. Ik moest
me elke week op een dag, eh, vrijdag geloof ik, bij de shuttle melden
en dan zou Mr. Paris me bij jullie in de buurt droppen en later weer
oppikken. Maar jullie waren altijd met zoveel en ik wist nooit zo
goed wat ik moest doen, maar toen ging ik het wel leuk vinden en nu
is het bijna afgelopen en mag ik niet meer koohooomeeeeen!" Het
monster heeft snikkend zijn hoofd in Faith's schoot gelegd, die hem
er met een verafschuwde blik weer afduwt.
"Awwwww, stil maar", Willow heeft medelijden gekregen met
het eigenlijk ietwat dommig uitziende monster. "En hebben ze
ook tegen je gezegd waarom je die dingen moest doen?" Het monster
kijkt Willow met betraande ogen aan.
"Ik weet het niet precies, maar tijdens het sollicitatiegesprek-"
"Sollicitatiegesprek??!!" roepen Willow en Faith tegelijk
uit.
"-zeiden ze iets van dat ik elke week langs moest rennen omdat
jullie anders te saai zouden zijn... geloof ik, of zoiets."
"a-HA!" roept Willow geschokt. "Ik wist het. Ik wist
het! Nouja, niet zo dat ik ook maar het minste idee had, maar ik wíst
dat er iets was dat ik niet wist!" Faith
is sprakeloos. Q lacht smakelijk.
"Mwuhahahaha! Dus de organisatie heeft er zélf een Monster
van de Week ingegooid omdat zij jullie óók te saai vinden!
Hahahaha zo'n goeie heb ik nog nooit gehoord." Er klinkt even
wat gekraak in de comm badges en wat gemompel over 'nooit in gevaar
geweest' en iets wat op een 'sorry' lijkt, maar dan is het weer stil.
"M-m-mag ik nu weer gaan? Ik moet morgen op Deep Space 9 zijn,
want Odo heeft me ingehuurd om een bar in te rennen of zo en ik moet
mijn koffer nog pakken..."
Willow staat op. "Eh, ja... natuurlijk, ga maar." En weg
is het Monster van de Week.
"We gaan het hier nog wel even over hebben als we in Bestek zijn",
zegt Faith. Willow knikt. "Ja, maar nu moeten we door! Naar Bestek!"
En met vernieuwd enthousiasme marcheert het tweetal richting Bestek.
Q strompelt achter ze aan.
"Owowowow jullie lopen me veel te snel hoor, ik vind er niks
aan, aan dat geloop. Jullie lichaampjes zijn zo onefficiënt.
Het doet pijn aan mijn voeten en het schiet niks op. Ik kom later
wel weer terug" en met een flits is hij weer verdwenen. Het laatste
stuk van de route verloopt zonder verrassingen de twee kandidaten
arriveren tijdens de schemer in Bestek. Nog voor de grenzen van het
dorp staat het zwart van de juichende mensen.  Spandoeken,
orkesten, circusartiesten, vlaggen, het is één groot
feest en Faith en Willow lopen door een haag van lachende, zingende
en juichende fans naar het hotel, waar de dames van de Organisatie
hen opwachten en met een innige omhelzing verwelkomen.
"Kom
snel naar binnen!", lacht dame 1. "We brengen jullie meteen
naar je kamers waar je even tijd hebt om je wat op te knappen en uit
te rusten."
"Maar niet te lang! maant dame 2. "Over een uurtje komen
we jullie weer halen want jullie teamgenoten wachten op jullie."
"Wie heeft er gewonnen?" vraagt Faith. De dames schudden
hun hoofd.
"Dat horen jullie morgen pas! "
Opgelucht dat ze het einde hebben gehaald lopen Faith en Willow gearmd
achter de dames aan.
"Maar
waar is Q eigenlijk gebleven?" vraagt Willow dan. De dames kijken
geheimzinnig lachend achterom. "Daar zullen jullie geen last
meer van hebben" [2].
[1]
Noot van de redactie: wat Faith en Willow hier te zien krijgen kunnen
we jullie niet vertellen. Dit is niet de officiele nkSF Survivor 2004
DVD. Wij weten niet hoe Q deze DVD gemaakt heeft en wij accepteren
derhalve geen verantwoordelijkheid hiervoor. [terug]
[2]
|
