|
Klik
hier om te zien waar Team Aarde zich nu bevindt!
|
Team Aarde -inmiddels ook flink uitgedund- heeft vanochtend vroeg
Jammer bereikt, een indrukwekkende oude stad omgeven door het
majestueuze Sleutelbos. Crichton, Kaylee en Faith hebben nog iets meer
dan twee dagen om in Voordewind te komen. Ondanks het feit dat Kirk
eergisteren team Aarde moest verlaten zit de stemming er goed in bij
het vooruitzicht van de Samenvoeging, vooral uiteraard bij John. Door
het bezoek van De Organisatie waarbij hij een videoboodschap moest
inspreken, weet hij dat Aeryns team als eerste Palm heeft bereikt en
dat zij hoogstwaarschijnlijk nog steeds op weg is naar Voordewind, en
niet is afgevoerd naar Risa.
"Okee, dames, er moeten zeker eerst boodschappen worden
gedaan?" vraagt John als ze het centrum van Jammer inlopen. Kaylee knikt afwezig, en giechelt als
opnieuw een aantal voorbijgangers het stel herkennen en hen vrolijk
toezwaait.
"We zijn hier echt helden he? Ik wist niet dat ik het zo leuk zou
vinden om populair te zijn."
Faith zwaait op haar beurt naar een groepje jonge Jammeraars dat
het team enthousiast toejuicht. "Toch wel geinig inderdaad, om
fans te hebben."
"Ja prinses", beaamt Crichton, "maar zullen we nu even
op gaan schieten? Dat shoppen van jullie kost ook een hoop tijd, en ik
wil vandaag graag nog wat kilometers maken."
"Ooooooh!" roept Kaylee dan verrukt, en wijst ademloos naar
een krantenkiosk. Tussen het Jammers Dagblad en de Tisfinancieel ligt
er een stapel tijdschriften met een grote foto van Crichton en
Gabrielle op de voorkant.
"Hee, we zijn echt beroemd!" roept Faith verbaasd uit.
"Ja, ik ga hem kopen hoor. Ik mag hem toch wel kopen?"
Kaylee kijkt even vragend opzij naar Crichton, die lachend knikt.
"Je hebt van mij geen toestemming nodig, Tinkerbell, een derde
van de nagels is van jou."
De tijdschriftenverkoper lijkt geen Survivorfan. Zelfs met het drietal
voor zijn stalletje en de Tiswat in zijn handen herkent hij team Aarde
niet. Eerlijk is hij wel, en hij waarschuwt Kaylee: "Dit is een
ouwe hoor! De nieuwe komt overmorgen uit."
"Dat geeft niet", bloost Kaylee en betaalt de twee nagels.
Meteen bladert ze naar het desbetreffende artikel, en Faith kijkt
nieuwsgierig mee over haar schouder.
"Oh! Nog meer foto's," concludeert Faith. "Kijk, van het hele
team in de bergen, en nog eentje van Gabrielle..."
"Dames? Boodschappen? Opschieten?" probeert Crichton, zucht
dan berustend en wijst naar een bankje. "Gaan jullie daar zitten
lezen, dan haal ik de boodschappen wel."
"Doe ook een kropje ijsbergsla", zegt Faith nog terwijl zij
en Kaylee al lezend naar het bankje lopen.
Grinnikend gaat Crichton op zoek naar een winkel, als hij opeens wordt
aangeschoten door een tweetal Jammeraars.
"Jij ziet eruit als een sterke gozer," zegt de een.
"En jij wilt vast wel een meesmuildier winnen!" zegt de
ander.
Crichton knikt. "Nou! Maar vandaag niet, jongens, ik heb een
afspraak in Voordewind."
"Ha! Met een meesmuildier ben je in een mum van tijd in
Voordewind!" lacht de een.
"En dat alleen maar als je een kussengevecht wint van onze
kampioen", zegt de
ander, terwijl hij Crichton een briefje in zijn handen duwt. "Zorg
dat je er vanavond bent, het adres staat erop." Met die woorden
grijnst het tweetal nog eens breeduit naar Crichton en verdwijnt
dan.
"Niet op ingaan hoor", klinkt een stem naast Crichton. Een
jongen van Kaylees leeftijd kijkt hem indringend aan. "Het klinkt
mooi, een meesmuildier, maar die kampioen is onverslaanbaar. Mijn neef heeft het een maand
geleden geprobeerd en hij kan nog geen hele zinnen zeggen."
John knikt wat verbaasd. "Ik was het ook niet van plan."
"Verstandig", vindt de jongen en loopt dan door.
Als Crichton na een half uurtje terugkomt bij de dames kijken ze
verschrikt op als hij ze groet.
"Nog steeds bezig met dat roddelblaadje?" lacht hij.
"We kunnen er geen genoeg van krijgen", grijnst Faith een
beetje gemaakt.
"Is het gelukt met de boodschappen?"
"Ik heb alles wat we nodig hebben, en ik kreeg een aanbod mee te doen met een kussengevecht."
"Oh!" roept Kaylee uit, "Daar hebben we een artikel
over gelezen! Het zijn illegale gevechten. Je kan een meesmuildier
winnen, maar niemand die het ooit wint van de kampioen, en-"
"Ho!" gebaart John. "Wat in vredesnaam is een
meesmuildier?"
Faith haalt haar schouders op. "Een soort kruising tussen een
paard en een vogel. Het is groot en het vliegt erg snel."
"En gezien de cultuur van woordspelingen op Tisrond heeft zo'n
kussengevecht waarschijnlijk met zoenen te maken?" vraagt
Crichton argwanend.
"Nee", lacht Kaylee, "de kampioen is een kussen." Ze bladert in de Tiswat op zoek naar het artikel.
"Zijn tegenstanders lopen echt vreselijke breuken en wonden op."
'Laat eens lezen", zegt John, en pakt het tijdschrift uit haar
handen. Hij kijkt wat verbaasd op als zowel Faith als Kaylee
verstijven.
"Wat?" vraagt hij grinnikend. "Is het zo erg wat ze
over mij en Gaby hebben verzonnen?" Kaylee en Faith geven geen
antwoord, maar blijven wat ongemakkelijk kijken terwijl John het blad
doorkijkt.
Als hij de aankondiging van de artikelen in het volgende nummer
tegenkomt zegt hij eerst even verrast
"Hee!" als hij Aeryns gezicht
herkent. Dan ziet hij de hele foto en het onderschrift en schudt
niet-begrijpend zijn hoofd.
"Het
is vast een trucagefoto", zegt Kaylee.
"Hee, het is een roddelblad",
voegt Faith toe. "Die foto is waarschijnlijk net zo waar als
het artikel over de zwoele nachten die jij met Gabrielle had."
John staart naar de foto waarop Aeryn te zien is terwijl ze
verleidelijk lachend bovenop
een half ontklede Starbuck zit.
"Dat kan niet echt zijn", verklaart hij dan, en geeft de
Tiswat terug aan Kaylee.
"Tuurlijk is het niet echt, maak je niet druk man", zegt
Faith. Ze staat op. "Nog even ergens iets eten en dan gauw weer
richting Voordewind?"
"Klinkt als een plan", zegt Crichton.
De foto in de Tiswat heeft Johns stemming echter toch wel wat doen
omslaan. Terwijl Faith en Kaylee zich de boomstamppot op een terras
goed laten smaken, schuift hij zijn stoel naar achteren zonder een hap
te hebben genomen.
"Even een eindje lopen", zegt hij.
"Je moet vandaag nog een heel eind lopen, hoor", merkt Faith
op, maar Crichton reageert niet en loopt weg. Een eindje verderop
loopt hij een parkje in en ploft neer op een bankje. Voor zich uit
starend zucht hij een paar keer diep en we vragen ons af wat er
allemaal door zijn hoofd gaat.
 Als hij na een kwartiertje terugloopt zien zijn teamgenoten hem niet
meteen aankomen.
"Denk jij dat het
waar is?" hoort hij Kaylee zeggen.
Faith haalt haar schouders op. "Er is meestal wel iets waar van
wat roddelbladen schrijven. En als het waar is snap ik het wel. Je zit
toch wekenlang op elkaars lip in zo'n team. Wij hadden de pech dat
Avon werd weggestemd toen hij een beetje begon te ontdooien, en dat
Kirk een tikkie te oud was, en John is gewoon niet te versieren."
Ze grinnikt. "Ik heb het geprobeerd."
Kaylee lacht, pakt dan de Tiswat weer op en kijkt nog eens goed
naar de foto. "Het is ook wel een cutie he, die
Starbuck?"
Faith knikt. "Echt een lekker ding."
John kan het blijkbaar niet meer aanhoren. Hij loopt op Kaylee af, rukt het
tijdschrift uit haar handen en verscheurt het.
"Hee!" zegt Kaylee verontwaardigd, maar Crichton heeft geen
aandacht voor haar. Hij grijpt zijn comm badge, rukt hem bijna van
zijn shirt als hij hem voor zijn mond houdt en schreeuwt:
"ORGANISATIE!"
"Waahaah!" klinkt Tom geschrokken aan de andere kant.
"Wat is er? Wat is er?"
"Geef me Aeryns coördinaten. En de coördinaten van die
Starbuck."
"Crichton, je weet dat ik dat niet kan doen", begint
Tom.
"GEEF ME DIE COÖRDINATEN OF IK KOM NU NAAR RISA OM JE KOP IN
ELKAAR TE SLAAN!" buldert Crichton.
"Eh..." aarzelt Tom. "Nou, Starbuck is gewoon hier. "
Op de achtergrond klinkt een verschrikte hijg en het is bijna te horen
hoe iemand wegduikt onder de dekens.
Crichton lijkt het niet op
te merken. "Op Risa?"
"Ja", antwoordt Tom.
"En Aeryn?" Het blijft stil aan de andere kant.
"EN AERYN?" schreeuwt Crichton.
"John, ik word ontslagen als ik dat doorgeef. Dat soort info kan
ik niet geven, dat staat in mijn contract, snap dat alsjeblieft."
Crichton kalmeert enigszins.
"Ik moet haar spreken, Tom. Wat staat er precies in je contract?
Hoe creatief kan je zijn?"
Tom zucht. "Doe eens een stap naar voren." Crichton
gehoorzaamt.
"Het wordt fris he?" zegt Tom. Crichton doet een stap
opzij.
"Brr", zegt Tom. "Ik ga een extra deken pakken."
Crichton doet twee stappen de andere kant op.
"He, dat scheelt", zegt Tom.
"Je bent een kanjer, Helmboy. Vertel me opnieuw iets over het
weer over..." John kijkt op zijn horloge. "... drie uur."
"En nu gaan we lopen?" vraagt Kaylee, die opstaat en haar rugzak
pakt.
"Nee, dan halen we haar nooit in", zegt Crichton. "Ik ga eerst een rondje
kussenvechten. We hebben vervoer nodig, en dat meesmuildier klinkt
goed."
"Wo de tien ah 1), neeee!"
roept Kaylee verschrikt uit. "John,
dat verlies je! Kijk dan naar die foto's!"
"Ik wil geen foto meer zien", zegt Crichton. "Kom op,
jullie mogen me aanmoedigen."
"Knettergek", vindt Faith.
Twee uur later stapt John de ring in onder luid gejuich van een flink
aantal toeschouwers. Zijn gezette tegenstander is nog gehuld in een enorme
badjas met een capuchon.
"Kom op kussenman", roept John. "Ik zal je even
opschudden!"
"Ik denk het niet", klinkt een akelige grafstem vanonder de
capuchon. Dan laat de kampioen zijn badjas op de grond vallen en John
doet geschrokken twee stappen naar achteren.
"Whoa, Flubber meets Hellraiser!" roept hij uit, en wendt
zich dan met paniek in zijn ogen naar Faith en Kaylee die naast de
ring staan. "Een *spelden*kussen?!"
"We hadden je gewaarschuwd!" piept Kaylee nerveus.
"Probeer zijn ogen te raken", adviseert Faith kalm. "En
zijn liezen, daar zitten misschien minder spelden."
"Wat dacht je van gewoon hard wegrennen?" vraagt Crichton nog, maar
dan stormt het monster al op hem af.
"Stil blijven liggen", beveelt Kaylee als hij een kwartier
later bijkomt. Ze maakt voorzichtig de wonden schoon op zijn bovenlijf
en armen.
"Wat? Waar? Hoe?" vraagt Crichton verward terwijl hij
ondanks haar protesten overeind gaat zitten.
"Er zit iets van een verdovend middel op die spelden",
verklaart Kaylee. "Je was binnen een minuut al knock-out."
"Shit", zegt John. "Dat was dan geen goed plan."
Hij kijkt om zich heen. "Waar is Faith?"
"Ja, dat wilde ik je nog vertellen", begint Kaylee.
Temidden van luid gejuich van de toeschouwers staat
Faith op dat moment hijgend en bloedend tegenover het speldenkussen.
Vechtend tegen de door het verdovende middel veroorzaakte vermoeidheid
ontwijkt ze het monster als hij zijn zoveelste aanval inzet.
"Olé!" roept ze als ze wel heel gracieus aan een nieuwe
aanval weet te ontkomen. "En nou maken we er een eind aan, je mag
terug naar je spijkerbed!" Met die woorden springt ze
hoog op het monster af, schopt hem tegen zijn voorhoofd, en als hij
achterover valt trapt ze hem ongenadig hard tussen zijn dikke stekelige benen. Het monster gilt, blijft dan even versuft liggen. Dat
is voor het publiek genoeg om uit te barsten in een orkaan van
gejuich. "Kampioen! Kampioen!" scanderen ze als Faith haar
bezwete haar uit haar gezicht veegt en grijnzend naar de toeschouwers
zwaait.
John heeft zich met hulp van Kaylee een weg naar voren weten te banen,
en is nog net getuige van Faiths laatste woorden: "Nou, waar is dat
beest dat ik gewonnen heb?" als ook bij haar het verdovende middel
uiteindelijk zijn werk doet en ze bewusteloos in elkaar zakt.
1)
Oh mijn god
Ondertussen, bij Team Water...
Het is al laat in de avond als Aeryn en
Odo eindelijk hun kamp hebben opgeslagen. Ze schieten nu flink op, mede
dankzij de kapitein van het luxe jacht die ze een klein eindje
stroomafwaarts van de rivier Tafelwater heeft afgezet en hopen overmorgen al
vroeg in Voordewind te arriveren.
Zwijgend staren ze in het vuur en horen de shuttle niet eens landen.
Als ze een kuch achter zich horen staan ze verschrikt op, wapens in de aanslag.
"Ho ho, ik ben het maar!" lacht Tom. Maar de gezichten tonen
geen opluchting.
"Tom,...?" Aeryn maakt de vraag niet af.
"Het spijt me", zegt Tom, "het is dat er leuke bijkomstigheden
aan deze baan zijn, anders had ik allang opgezegd. Dit wordt er niet leuker
op om te doen, maar ja, ik moet inderdaad weer één van jullie meenemen. Odo, het spel is afgelopen voor
jou."
Aeryns zucht van opluchting is bijna onhoorbaar. Ze geeft Odo een stevige
hand en een korte omhelzing. "Jammer Odo, ik zal je missen."
Odo kust galant
haar hand. "Ach, nu kan ik eindelijk Quark eens gaan bellen, ik heb het
geruzie met hem gemist. En jij kunt nu tenminste door naar John. Veel
succes, Aeryn."
Tom en Odo verdwijnen in de shuttle, en even later zit
Aeryn weer bij het vuur, in gedachten verzonken.
|
