|
Klik
hier om te zien waar Team Lucht zich nu bevindt!
|
"Nee, Mulder, niet nog een winkel!" roept Picard uit.
Team Lucht is in de afgelopen dagen flink opgeschoten. Verdere ontmoetingen met monsters hebben zich niet meer
voorgedaan. Het team heeft laat die middag Uithoek, de hoofdstad van Natte Vinger, bereikt. Een plaats om te overnachten zoeken is het
volgende agendapunt, maar eerst moest er van alles gekocht. De
Uithoekers verkopen graag aan de Survivors. In elke winkel zijn ze
even vriendelijk onthaald. Het shoppen heeft wel een flinke bres
geslagen in het aantal nagels van team Lucht, en Picard heeft er
duidelijk genoeg van.
"Nee!" zegt hij nog een keer.
"Dit is de laatste", belooft Mulder kalm en stapt een
delicatessenwinkeltje in. Picard zucht geïrriteerd.
"Ach laat hem toch", zegt Willow vergoeilijkend.
"Het is heel frustrerend als je iets zoekt en je kunt het niet
vinden", voegt Fred toe.
"Hij ziet eruit als een man, maar winkelt als een nien ching du",1)
lacht Mal.
"Oh hou toch eens op met dat onverstaanbare Chinees!" brult
Picard. Mal kijkt verbaasd achter zich en draait zich dan weer om naar
Picard. "Nou leek het toch net," zegt hij met met gefronste wenkbrauwen, "alsof je
het tegen een ondergeschikte had. Maar dat was vast een vergissing.
Toch, Jean-Luc?"
Picard knarsetandt. "Laat jij je autoriteit dan eens zien en zorg dat
je vriendj-"
"Mon capitain!" klinkt een bezorgde en bekende stem.
"Je bent gestresst!"
Q stapt de winkel uit, gevolgd door Mulder, die verontschuldigend zijn
schouders ophaalt. "Hij stond bij de nootjes, ik kon hem niet
meer ontlopen."
Q heeft inmiddels een arm om Picard heengeslagen, die rood aanloopt
van frustratie.
"Even ben ik weg", klaagt Q, "een paar dagen maar, en
overal loopt het mis. Shuttles die crashen, teams die uiteen vallen,
Jean-Luc die overspannen raakt..."
"Shuttles die crashen? Toch niet Kaylees team?" wil Mal bezorgd weten.
"Iedereen is ongedeerd", zegt Q geruststellend. Hij kijkt Mal
even onderzoekend aan en
glimlacht: "Ah, onze Captain Tightpants!" Dan grijpt hij Mal bij een schouder en draait hem een kwartslag om. Na een blik op Mals achterste
knikt Q begrijpend. "Ja, Tisrond." Hij trekt Mal weer in
zijn eerdere positie en vraagt belangstellend: "Gao x́ng an zhi
hu li bao hong huan le?" 2) Mal
slikt, haalt wat nerveus grijnzend een hand door zijn haar en zegt:
"Daar geef ik maar geen antwoord op." Q grijnst en wendt zich tot Fred en Willow. "En met jullie gaat het
ook goed he? Jullie zijn al echte hartsvriendinnen geworden,
toch?"
Fred bloost en Willow bijt op haar wang.
"Wat wil je, Q?" vraagt Picard met ijzige stem.
"Oooh, Jean-Luc, ik wil je opbeuren! Je voelt je vast ontzettend
eenzaam tussen al die..." Q zoekt even naar een woord.
"... tussen al die jongelui! Hier, neem een opkikkertje!" Q
heeft opeens een zakje in zijn hand, haalt er iets uit en stopt het in
Picards mond, die te verbijsterd is om het uit te spugen en er braaf
op kauwt.
"Hm", zegt hij al kauwend. "Dat smaakt lang niet
slecht."
Nieuwsgierig werpt Willow een blik in het zakje.
"Getver", zegt ze. "Het zijn dooie kikkers!"
"Het is een Tisrondse delicatesse!" werpt Q tegen.
"Neem er allemaal een, en laten we dan een hotel voor jullie zoeken. Ik
betaal!"
Picards stemming lijkt aardig omgeslagen door de opkikker, en zelfs hij gaat akkoord
met de door Q bekostigde overnachting. Terwijl de teamleden achter Q
aanlopen, die blijkbaar precies weet waar hij naartoe wil, schiet Fred
Mulder aan.
"Hadden ze in dat laatste winkeltje nou wel zonnebloempitten?"
Mulder schudt zijn hoofd. "Zonnebloemen komen blijkbaar niet voor
op Tisrond. Ik heb wel iets wat er vaag op lijkt. Ze smaken niet
slecht."
"Sikkepitten?" vraagt Willow lachend.
"Ruwebolsterblankepitten?" suggereert Mal.
"Nee", zegt Mulder, "Het is iets heel anders, ik doe er
ook maar voorzichtig mee, want het zijn g-"
"WE ZIJN ER!" roept Q opgetogen uit. "De beste herberg
van Tisrond, Het Luchtbed! Heerlijk eten en drinken, en de zachtste bedden die
je je kunt indenken!"
Een paar uur later is team Lucht al helemaal gesettled in Het
Luchtbed. De teamleden keken even vreemd op toen Q slechts bereid
bleek te zijn 1 kamer voor hen te betalen, maar de vijfpersoonskamer
bleek ruim en comfortabel ingericht. Terwijl de anderen zich meteen
gingen opfrissen en omkleden waren Mulder en Fred in eerste instantie
meer geinteresseerd in de werking van de luchtbedden. De vijf
karakteristieke Tisrondse hemelbedden bleken namelijk allemaal een
paar centimeter boven de grond te zweven, zonder dat er een zichtbare
zwaartekrachtregelaar was. Na enig aandringen lieten ze het vraagstuk
toch maar voor wat het was om zich klaar te maken voor het
diner.
Inmiddels
heeft team Lucht een uitgebreide maaltijd achter de
rug. Als er afgeruimd wordt zegt Picard tevreden achteroverleunend:
"Wat doen we, nemen we nog een borrel, of gaan we naar bed?"
"Jean-Luc toch", kirt Q. "Ik ben gevleid door het
aanbod, maar ik moet nu echt gaan!" Hetzelfde ogenblik voegt hij
de daad bij het woord en verdwijnt.
"Nou, dan maar een borrel!" grapt Picard, en steekt als
dessert nog een opkikkertje in zijn mond.
"Ik wil nog wel zo'n locola", zegt Willow met rode
wangen.
Fred giechelt boven de drankkaart. "Ik ga nu een martinitoren
proberen."
Picard bestelt een butterscotch en Mal en Mulder nemen nog een
pul zondebokbier.
Terwijl de nieuwe drankjes op tafel worden gezet vraagt Mal aan Fred:
"Kan je op die computer van jou trouwens ook lezen hoe het met de
andere teams gaat?"
Fred bloost. "Het kan wel, maar ik weet niet of het mag, dus ik
heb het nog niet geprobeerd."
"Ga die laptop halen!" roept Picard jolig. "We moeten
toch weten hoe onze concurrenten het doen!"
Terwijl Fred gehoorzaam naar hun kamer loopt keuvelt team Aarde
gezellig over de spannende gebeurtenissen van de afgelopen tijd.
"Wat heb je nou gedaan toen je geen schone onderbroeken meer
had?" vraagt Willow aan Mulder. Ze giechelt. "Heb je ze van
Mal geleend?"
"Mal draagt geen onderbroeken", zegt Mulder, en staart
tevreden in
zijn lege glas. "Ik lust er nog wel zo een. Of twee."
"Ooooh!" roept Willow verrast.
"En dat weet hij omdat ik het hem verteld heb", beantwoordt
Mal lachend Willows volgende vraag. "Want hij vroeg of hij er een
van me mocht lenen." Hij wenkt de serveerster en maakt het
universele gebaar voor 'nog een rondje'.
"Ah, daar is onze Fred!" roept Picard uit. "En ze kijkt
verschrikt", voegt hij verbaasd toe.
Fred kijkt inderdaad verschrikt als ze de laptop op tafel zet en het
Boek ernaast legt.
"Het leek wel alsof er iemand in de kamer was geweest. Ik durfde
het Boek niet te laten liggen", zegt ze terwijl ze gaat zitten.
Ze neemt eerst een flinke slok uit haar glas voordat ze antwoord
geeft op de verbaasde vragen van de anderen. "Er was niks weg,
voorzover ik kon zien, en het was ook geen rommel, maar ik weet niet,
er waren dingen verplaatst, er stonden rugzakken open..."
"Misschien gewoon een kamermeisje", stelt Picard haar gerust
terwijl hij naar de serveerster lacht die het volgende rondje komt
brengen.
Fred schudt haar hoofd, neemt nog een slok en schakelt de laptop in.
Na wat vergeefse pogingen klaagt ze: "Ik kan het Aardse internet
niet bereiken, ik kan alleen op Tisinternet."
"Jammer", vindt Mulder. "Ik had wel willen weten hoe
ver de andere teams nu zijn."
"En wie er al uitgestemd zijn!" voegt Willow toe.
"Sorry", zegt Fred triest. Willow slaat lachend een arm om
haar heen. "Het geeft niet joh, laten we anders kijken of het
Boek vandaag nog iets
zegt."
"Goed idee", vindt Mal, en als Willow het openslaat gooit
hij behulpzaam een scheut zondebokbier over de lege
pagina's.
"Er verschijnt iets!" zegt Willow enthousiast, en leest dan
voor: "En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet."
Iedereen is het erover eens dat het boek gelijk heeft, en Picard druppelt voorzichtig wat butterscotch op de volgende pagina. "Je
weet maar nooit hoe spraakzaam het vandaag is", vindt hij.
Het boek blijkt inderdaad spraakzaam, en de hele pagina vult zich met
limericks. 3) 
Met luide stem draagt Picard de gedichten voor onder
enthousiast gejuich van zijn teamleden en de overige
herbergbezoekers.
"Nu wil ik", zegt Mulder, merkt dan dat zijn glas leeg is en
wenkt de serveerster voor een nieuwe bestelling. Die wordt prompt
gebracht, samen met nog twee rondjes. "Er zitten Survivorfans aan
de bar", verklaart de serveerster. Met drie pullen bier kan
Mulder royaal doen, en hij giet een flinke hoeveelheid zondebok over
het boek.
"Luister!" zegt hij dan, en leest voor: "Als Starfleet
Head Command wist wat Picard van plan is met die serveerster in
relatie tot de Prime Directive, was hij zijn strepen kwijt."
Picard barst in lachen uit, maar Willow klaagt: "Wat een lange
zin! Ik ben even te moe voor lange zinnen."
"Er staat ook een korte zin", zegt Mulder. "Over De
Organisatie. "....." 4)
Als iedereen uitgelachen is pakt Mal het boek weer, laat het prompt uit
zijn handen vallen en laat het dan gemakshalve even op de grond liggen
terwijl hij zijn glas erover uitgiet. Hij buigt zich voorover en
vraagt:
"Boekje, boekje op de grond, welke Survivor heeft de mooiste
kont?"
"Hm...." verschijnt er. Na een korte pauze volgt
"Starbuck of Mal Reynolds, maar Starbuck is er nu uit, dus doe
maar Mal."
"Doe maar Mal!" herhaalt Mal verontwaardigd en duwt het boek
weer in Mulders handen. "Dat boek is bezopen!"
"Wij ook hoor", grinnikt Picard, en gooit bij iedereen een
opkikkertje in het glas. "Nu hebben we cocktails!" verklaart
hij.
"Zegt het boek nog meer?" wil Fred weten.
Mulder kijkt even heen en weer tussen zijn bijna lege glas en het
boek, slaat het zondebokbier achterover en likt een paar keer over een lege pagina. "Ai won tao fu
quiou",
leest hij voor.
"Ha, dat is geen Chinees", lacht Mal,
"maar het klinkt niet slecht!"
Na nog twee rondjes van Uithoekse Survivorfans ligt het Boek drijfnat
en vergeten op tafel terwijl team Lucht de Tisrondse graspolka aan het
dansen is temidden van de andere herberggasten. Als ze daarna uitgeput
hun tafel weer opzoeken blijkt Picard opeens verdwenen lijkt te zijn. Ook het aantal
serveersters lijkt gehalveerd, en de dranktoevoer wordt ook
plotseling aanzienlijk minder. Team Lucht besluit het Luchtbed maar
eens op te gaan zoeken. Halverwege de trap vinden ze Picard, die hen
met wazige blik enthousiast begroet.
Als
ze hun kamer binnenstappen zegt Fred wat verongelijkt: "Wel gierig eigenlijk van
Q eigenlijk, een vijfpersoonskamer."
"Ja, als we nog willen praten moeten we heeeeel stil doen."
fluistert Willow.
"Iedereen is nog wakker hoor", merkt Mulder op.
Willow giechelt.
"Ik oefende."
Als
het licht eenmaal uit is, is Picard vrijwel meteen onder zeil, en de anderen hebben
moeite om boven zijn gesnurk uit te komen.
"Wat zeg je?" roept Fred.
"Of we onze bedden tegen elkaar zullen zetten!" antwoordt Willow. Een gezamenlijke
lach- en beddenduwbui is het gevolg. Ook Mal en Mulder hebben nog luidkeels het een
en ander te bepraten, maar na een half uurtje is het enige geluid het
geronk van Picard.
Midden in de nacht schrikt Mulder opeens wakker. Naast zijn
bed staan twee figuren in het halfdonker zijn kleren te doorzoeken.
Mulder laat zich
de andere kant op uit bed rollen, bovenop een tas met
boodschappen.
"Hee!" roept een van de insluipers geschrokken. De ander
trekt een mes en wijst ermee in Mulders richting, die koortsachtig
zoekt naar iets dat als wapen kan dienen.
"Inbrekers!" schreeuwt hij in een poging de anderen wakker
te maken, en gooit dan een palingworst naar het hoofd van de insluiper
met het mes. De palingworst vliegt langs het hoofd van de
inbreker, die dreigend om het bed heen loopt
naar Mulder toe. Mulder schreeuwt nog een keer, en terwijl de anderen
eindelijk moeizaam wakker beginnen te worden stuit hij op het
zakje pitjes uit de
delicatessenwinkel.
"Willow, help!" gilt Fred, en dat leidt even de aandacht af
van de inbreker die nu vlak voor Mulder staat. Mulder grijpt een
handvol pitjes, wrijft ze even stevig tegen elkaar en gooit ze dan
richting boef. Zodra de pitjes de man raken ontploffen ze met felle
lichtflitsjes. De inbreker schreeuwt van schrik, en zijn metgezel
duikt over het bed heen. Voor hij Mulder bereikt wordt hij geraakt
door een nieuwe lading knallende pitjes.
Inmiddels is iedereen klaarwakker. Willow prevelt een spreuk, is
halverwege haar tekst kwijt en begint overnieuw, terwijl Fred haar
verstijfd aanstaart. Mal heeft zijn pistool gevonden, laat het uit
zijn handen vallen, zoekt even vertwijfeld onder zijn bed en werpt
zich dan onder luid gevloek in het Chinees op een van de aanvallers.
Een derde lading pitten mist het vechtende tweetal op een haar na, en
belandt in Picards bed.
"Ik
ben dood en dit is de hel", kreunt Picard terwijl hij de vonken
van zich afveegt. Dan grijpt hij zijn phaser en schiet met een enorme
knal Mulders luchtbed lek.
Een van de inbrekers kiest eieren voor zijn geld en vlucht door het
raam, de tweede wordt er door Mal achteraan gegooid.
Picard onderbreekt als eerste de stilte die dan volgt.
"De hel", mompelt hij, draait zich om en valt weer in
slaap.
"Ik had teveel gedronken, sorry!" verontschuldigt Willow
zich. "Daarom lukte die spreuk niet. Die knallen en die
vuurflitsen, dat was ik niet. Wie was het wel? Wat is er eigenlijk
gebeurd?"
Fred schudt verdwaasd haar hoofd en ook Mal heeft wat problemen om het gebeurde op een rijtje te
zetten. "Mulder, wat voor de xiang guai waren dat?" vraagt hij
terwijl hij weer in bed stapt. "Explosieven?"
"Gaspitten", zegt Mulder, terwijl hij naar zijn handen
staart waar een aantal blaren op is verschenen. "Vermijd wrijving
en hoge temperaturen, staat er op het zakje." Dan draait hij zich
om en kijkt treurig naar de resten van zijn bed. "Ik..." "Vertel
de rest morgen maar", zegt Mal terwijl hij een stukje opschuift. "Kom
hier en ga slapen."
De volgende ochtend stapt Picard langzaam als laatste uit bed. "Ik heb heel
vreemd gedroomd", zegt hij terwijl hij de slaap uit zijn ogen
wrijft. "Eerst was ik op de Enterprise en iedereen praatte opeens
onverstaanbaar Chinees, toen slopen er dieven binnen die iets zochten dat
Wesley aan Mulder had gegeven, toen was ik in de hel en het vagevuur
daalde op me neer, ik schoot Q neer, en daarna was ik opnieuw in de hel, waar iedereen liep te
kreunen en te steunen. Wat heb ik in vredesnaam gisteravond gedronken?"
Dan
klaart zijn gezicht op bij de herinnering aan gisteravond.
"Dat is inderdaad een hele vreemde droom" zegt Mal, en daar
is iedereen het mee eens.
1)
klein meisje 2)
Noot van De Organisatie: Sorry lezers, deze vertaling moest op grond
van Tisrondse censuurregels worden verwijderd. Begrijpelijk, want
zelfs wij moesten ervan blozen. Zelfs *Tom* moest ervan blozen!
3)waarvan
de meeste helaas te schunnig om zomaar op het internet te zetten. Het
gerucht gaat dat er een verslaggever van het roddelblad Tiswat aanwezig was in Het
Luchtbed en dat ze in het volgende nummer worden geplaatst.
4)
Noot van De Organisatie: Hier moesten wij zelf ingrijpen. Wij laten
ons niet beledigen, zelfs niet door het Boek.
|
