|
Klik
hier om te zien waar Team Aarde zich nu bevindt!
|
Team
Aarde heeft er inmiddels al een flinke afstand opzitten dankzij
het struikrovermobiel. Er hebben zich geen onverwachte incidenten
voorgedaan, het team heeft maar 1 probleem: de snelste route voert
niet langs dorpjes of nederzettingen, en de brandstofmeter van het
voertuig neigt al aardig naar het rode streepje. Na uitgebreid overleg
besluit het team om af te buigen in de richting van Tegenwind.
Na
vandaag een eind in oostelijke richting te hebben gereden, stuit het team
op een beekje. Crichton parkeert de struikrovermobiel aan de oever.
"Okee, collega's, en nu?"
"Waarom", vraagt Gabrielle zich luidkeels af terwijl ze
de plattegrond van het eiland bestudeert, "waarom kan de mensheid
het raadsel van de Sphinx oplossen, maar geen fatsoenlijke wegenkaart
maken?"
Kirk kijkt over haar schouder mee. "Geen rivier op de kaart he?"
Gabrielle schudt haar hoofd. "Niet op deze plek. Kijk, volgens
de kaart is dit alleen bos."
"Kunnen we er niet doorheen rijden?" informeert Kaylee terwijl
ze uit de wagen springt en op het beekje afloopt.
"Pas op!" waarschuwt Avon haar, en Kaylee kijkt verschrikt
achterom. Avon loopt op haar toe en pakt haar bij de schouder.
"Ik wil alleen even kijken", protesteert Kaylee.
"Je weet niet wat er in zwemt", zegt Avon, en doet voorzichtig
een stap richting het beekje.
"Lafaard", lacht Faith, die naast hem komt staan. Ze wijst
naar het heldere water. "Kijk, piepkleine visjes. En het is veel
te ondiep voor haaien ofzo."
Avon werpt haar een vernietigende blik toe. "Soms doe je me denken
aan Tarra-" Zijn zin wordt abrupt afgebroken als Faith
hem een speelse duw geeft en hij voorover in de beek belandt. Faith
en Kaylee schateren als hij proestend boven komt. Faith steekt een
hand uit om hem overeind te helpen, maar trekt dan verbaasd terug.
"Avon?"
Ook Kaylee wankelt verbijsterd achteruit. Avons armen verdwijnen in
zijn mouwen, en zijn hoofd zakt langzaam weg in de opstaande kraag van
zijn leren pak.
"Hij verdwijnt", fluistert Kaylee geschrokken.
Faith buigt zich voorover en kijkt in de halsopening van Avons pak.
Het lijkt alsof het pak nu zonder Avon in het water zit.
"Nee, hij is er nog", zegt ze. Tot Kaylee's verbazing
grinnikt Faith en steekt haar handen uit om het schijnbaar lege leren
pak uit het water te hijsen.
"Nat! Ikke zemmen!" zegt Avon stralend als Faith hem uit
de veel te grote kleren helpt. De anderen komen aanlopen en staren in
complete verbijstering naar de vrolijke blote baby in Faiths armen..
"Oh", verbreekt Gabrielle de verbaasde stilte, "wat is
'ie lief zo!"
* * *
Een half uur later ligt de kleine Avon heerlijk te slapen in Kaylee's armen, terwijl de volwassen leden van
het team het probleem bespreken.
"Dat we dat bordje niet gezien hebben blijft
ontzaglijk stom", vindt Faith. Het bord met opschrift 'Bron der
Jeugd - niet baden!' is inderdaad nauwelijks over het hoofd te zien.
"Wees maar blij dat we niet allemaal in de
Rugrats veranderd zijn", grijnst Crichton.
"Doe jij ooit iets anders dan tv
kijken?" vraagt Faith. Voordat John antwoord kan geven geeft
Kaylee een gil en tilt baby Avon in de lucht. Avon schaterlacht en
druppelt nog wat na, precies in de rugzak die naast Kaylee op de grond
ligt.
"Hij heeft geplast, dat doen baby's", merkt Q op, die vanuit
het niets verschenen lijkt te zijn. "Zelfs hoogbegaafde baby's
zoals deze computertechnicus in de dop." Faith heeft zich met
een ruk naar Q omgedraaid.
"En wie ben jij, de voice-over?"
Q werpt haar een charmante glimlach toe.
"Ah, de slechte slayer die het goeie pad terug vond." Zijn
glimlach verbreedt zich als hij rond kijkt. "Wat een boeiend team is dit!
Young, brave en handsome om in Avons -" Hij knikt richting baby.
"- woorden te spreken."
"En jij bent?" herhaalt Kirk Faiths eerdere vraag.
"Oooh!" Q beent met grote stappen op
Kirk af en grijpt zijn hand. "De legendarische Kapitein James T.!
Onvoorstelbaar dat wij elkaar nooit hebben ontmoet! Q, omnipotent
wezen, aangenaam!!"
"Een God", constateert Gabrielle wat
ongeinteresseerd terwijl ze de rugzak inspecteert waar Avon overheen
heeft geplast. Q knikt enthousiast.
"Een moderne God! Niet zo'n
antieke als waar jij dagelijks mee te maken hebt." Q knipt met
zijn vingers en baby Avon is verplaatst van Kaylees schoot naar Q's
armen. Ook heeft hij plotsklaps een mini-Starfleet-uniformpje aan.
"Whoa! How Tita Tovenaar was that!" roept Crichton uit. Gabrielle vist Het Boek uit de rugzak.
"En kan die Tita ook babyplas verwijderen?"
"Hee, dat is mijn rugzak!" realiseert
Crichton zich met afgrijzen. "Is er nog meer nat?" Gabrielle schudt haar hoofd.
"Alleen het
boek."
"Misschien....", zegt Q op geheimzinnige
toon, "kan dat plasje jullie verder helpen."
"Shu muh?" 1) stamelt Kaylee een beetje
confuus. 
"Pien do ju ju tyaren bu guo duì tou, nien
ching duh" 2), antwoordt Q vriendelijk. "Kijk eens in het
boek, zou ik zeggen." Hij geeft Avon nog een knuffel en overhandigt
hem weer aan Kaylee.
Met opgetrokken neus slaat Gabrielle het Boek
open, en dan verandert haar gezichtsuitdrukking. "Oh", zegt ze verbaasd, en geeft het
opengeslagen boek aan Crichton. "Er staat nu wel iets in."
Crichton leest voor:
Door niet te lezen in het Boek,
zit u met een precaire vloek.
Volg het kind nu naar een knappe man,
die alle problemen oplossen kan.
"Volg het kind?" roept Faith uit.
"Hij doet twee stappen en valt omver! Op die manier zijn we weken
onderweg!"
"Weg", zegt Avon, en wijst naar het
oosten.
"Misschien moeten we de weg volgen die hij
aanwijst?" suggereert Kirk. Hij kijkt om zich heen om dezelfde
vraag aan Q te stellen, maar Q is alweer verdwenen.
Team Aarde herstelt zich snel van de verbazing
over Q's plotselinge vertrek, vooral als Avon met een mollig vingertje
blijft wijzen en "Brug!" roept.
"Het is best een slim manneke he?"
grijnst Faith als ze een half uur later inderdaad een brug over de
beek vinden zodat ze met het struikrovermobiel veilig verder kunnen
rijden in de richting van Tegenwind.
Kaylee knikt en aait Avon over zijn hoofdje.
"En hij is zo vrolijk."
"Zeker in vergelijking met zijn volwassen
zelf", zegt Gabrielle. "Hij heeft waarschijnlijk een hoop
meegemaakt."
"Q!" kraait Avon dan opgetogen. Q staat
inderdaad een eindje verderop comfortabel tegen een boom geleund.
"Ah, jullie hebben me gevonden!" roept hij. Team Arde kijkt hem verbaasd aan. Q zucht. "Team Lucht is aanzienlijk intelligenter, blijkt wel." Hij wijst op zichzelf.
"Ik ben de knappe man die Avon terugveranderen kan!" Vervolgens knipt hij met zijn vingers, en Kaylee bezwijkt bijna onder het gewicht van de
volwassen Avon op haar schoot. Avon, nauwelijks bedekt door de
gescheurde resten van het Starfleet-uniformpje, blijft nog even wat verdwaasd zitten, tot Kaylee
hem kreunend van zich afduwt. Faith laat een keurende blik over
Avons lichaam gaan.
"Zo, je bent aardig gegroeid", lacht ze.
Dat lijkt Avon wakker te schudden. Met een vernietigende blik op Faith
gaat hij zoek naar zijn kleren.
"Je ziet een beetje bleek Avon!" zegt Faith nog.
"Wat?" snauwt hij.
"Dat je bleek ziet!" roept ze hem toe.
Avon kijkt verschrikt rond. "Blake? Waar?" Maar dan beseft
hij zijn vergissing. Als blikken konden doden was Faith nu even in
levensgevaar.
1) Pardon?
2) Het klinkt onlogisch, het is desondanks de
waarheid, klein meisje.
|
