| |
 De
Organisatie heeft in een goede bui besloten twee zeer trouwe en actieve
fans uit te nodigen om een avondje aan te schuiven op het terras bij
hun grote favorieten, die helaas de Survivorarena vroegtijdig moesten
verlaten.
George en Marjolein waren vroeg, erg vroeg, en moesten dus even wachten,
maar een paar Cosmo's en Pepops later is het dan zover. Daar komen
Fred en Mal bij de tafel aan.
George en Fred schudden schuchter elkaars hand en als Marjolein haar
hand uitsteekt naar Mal, trekt hij haar naar zich toen en plant een
hartelijke kus op haar blozende wang. Wanneer iedereen zit knikt de
Organisatie naar George.
"Barst maar los."
George neemt een flinke slok Pepop en kijkt Fred aan. "Hoe is
het Surviven je bevallen?" begint hij.
Fred leunt achterover in haar stoel en er verschijnt een warme glimlach
op haar gezicht. "Ik vond het fan-tas-tisch! Het was zo inspirerend
om al deze mensen te leren kennen! En volgens mij zat ik ook in het
allerleukste team dus ik heb erg veel geluk gehad. Na de samenvoeging
met de anderen was het wel weer erg wennen, maar Faith kende ik natuurlijk
al en vooral John was zo makkelijk in de omgang, hij is iedereen's
broer."
Mal trekt een vragende wenkbrauw op bij die laatste woorden, maar
zegt niets en kijkt naar Marjolein, die vraagt: "En jij, heb
je het leuk gevonden?"
Mal knikt. "Het is nog steeds leuk."
"Zou je nog eens mee willen doen?"
Mal grijnst. "Alleen als ik zeker wist dat ik zou winnen."
"Wie denk je dat er wel wint?" vraagt Marjolein, en neemt
een slokje.
"Weet ik niet", zegt Mal. "Ze zijn allemaal geweldig."
Hij wenkt de serveerster en bestelt een whisky.
'Jij ook iets?" vraagt hij Fred, en bestelt voor haar een cocktail.
Fred glimlacht intussen afwachtend naar George, die op zijn lijstje
kijkt voor zijn volgende vraag.
"Okee,
een beetje dezelfde vraag", zegt hij. "Wie denk je dat er
gaat winnen en wie hoop je dat er gaat winnen?"
"Hmmm die tweede is makkelijk. Willow natuurlijk", lacht
Fred. "De eerste is wat lastiger... ik weet dat het flauw
is, maar zowel Willow als Faith als John zijn echte Survivors en ze
verdienen het eigenlijk alledrie. Wie er niet weggestemd had mogen
worden? Da's ook makkelijk. Mal natuurlijk! Mal is voor mij de enige
echte Survivor 2004, wat de mensen in nkSF ook zeggen!" Mal grinnikt
en buigt zich naar haar over voor een zoen op haar voorhoofd. "Je
kan me vleien wat je wilt, bu dan bei ying ba wang ying ba diu xiang,
mei-mei." 1)
"Ik
mis de voetnoten", klaagt George lachend.
"Ik ook", giechelt Fred, "maar ik geloof dat ik weet
wat hij zei."
"Wat
was je persoonlijke doelstelling bij deze Survivor?" vraagt
George dan aan Fred.
"Winnen natuurlijk!" lacht Fred. "Die was makkelijk,
wat is de volgende?"
"Ik denk dat ik het antwoord al bijna kan raden", begint
George wat aarzelend, "maar wie zul je na Survivor het meeste
missen?"
Fred bloost, schuift wat heen en weer in haar stoel,
en bekijkt de inhoud van haar cocktail met grote belangstelling. "Ik
zal natuurlijk al mijn teamgenoten missen." Er gaat een snel
glimlachje naar Mal. "Maar ik denk dat we allemaal wel ons best
zullen doen om in contact te blijven en met Willow heb ik al afgesproken
dat we samen een weekje op vakantie gaan hierna." Freds blos
is nog wat heftiger geworden. De Organisatie kucht.
Marjolein
neemt even een finke slok van haar drankje en stelt dan haar volgende
vraag. "Jij valt in principe op vrouwen, waarom was het dan toch Mulder
waar je wat mee kreeg? Trekken de vrouwen in Survivor je niet
aan?"
Mals glimlach is direct verdwenen. "Meestal val ik op vrouwen. Dit keer
niet. Deal with it."
"Oh maar zo bedoel ik het niet!" zegt Marjolein verschrikt,
en De Organisatie springt er even tussen om de boel te sussen.
"Marjolein heeft nooit iets negatiefs gezegd over jou en
Fox", zegt dame 1.
"Integendeel!", voegt dame 2 toe.
"Okee." Mal kijkt Marjolein even met een indringende blik
aan. "Sorry voor mijn reactie dan. Maar er is vooral door de
Tisrondse roddelpers zoveel bagger over ons geschreven, dat ik wat
wantrouwend ben geworden."
"Excuus
aanvaard", lacht Marjolein opgelucht. "Maar was misschien een van de
redenen dat jij je bij Mulder zo prettig voelde, dat jullie allebei
voor het eerst aliens zagen?"
Mal leunt achterover in zijn stoel met zijn inmiddels gearriveerde
whisky in zijn hand. "Nee", zegt hij, en grinnikt om
Marjoleins verbaasde blik. "Ik heb op Tisrond monsters gezien,
demonen, rare beesten, idiote planten, maar geen aliens. En met Fox
begon het als vriendschap, simpel. Fox is een goeie vent om mee te
praten, een goeie om mee te vissen. Het klikte."
"En toen?" vraagt Marjolein.
Mal kijkt even glimlachend weg in de
richting van een ander tafeltje, waar Mulder met Kaylee en Avon zit te
praten.
"Dat is moeilijk uit te leggen." Hij haalt grijnzend zijn
schouders op. "Het klikte gewoon alsmaar meer."
Fred legt haar hand op zijn arm. "Zeg wat je een tijdje geleden
tegen mij zei."
Mal kijkt haar verbaasd lachend aan. "Ik praat veel, Fred, maar ik onthou het echt niet
allemaal."
"Ik nog wel, en ik vond het prachtig", verklaart Fred en
wendt zich tot Marjolein. "Hij vertelde dat zijn moeder 's
winters een extra warme deken over hem heen legde als hij bijna sliep,
en dat Fox hem datzelfde gevoel geeft. En dat toch niks hem zo
klaarwakker krijgt als Fox die 's ochtends vroeg met slaperige ogen
schunnige dingen mompelt in krom Chinees.'"
"Whoa", roept Mal uit. "Wat ben ik toch welbespraakt."
George
grinnikt en vraagt dan aan Fred: "Heb
je nog wat meegekregen van de Survivorgekte in nkSF?"
"Jazeker!" Fred zit meteen weer overeind. "Of nou ja,
voorzover dat mogelijk was. Ik kon natuurlijk niet al die berichten
lezen, maar ik heb wel de fanpagina op de Survivorsite in de gaten
gehouden en daar staan ontzettend gave dingen op."
"Zit je zelf ook wel op usenet?"
"Nee eigenlijk niet. In LA heb ik daar geen tijd voor, 'Angel
Investigations' is een fulltime baan dus tijd voor een echt leven
is er niet. Maar dat geeft niet, ik hou ontzettend veel van mijn werk."
Marjolein
is weer aan de beurt. "Wat vind je zelf je sterkste en zwakste
kanten?"
"Lastige vraag", vindt Mal. "Ik denk dat ik goed samen
kan werken, ook op basis van gelijkheid, maar ik kan er slecht tegen
als iemand anders dan de leiding neemt."
"Zoals Picard en John", constateert Fred.
Mal knikt. "Met John ging het nog redelijk soepel, maar met
Picard botste het daardoor wel eens."
"Wat
was het moeilijkste moment en wat was het leukste moment tijdens Survivor?"
is Georges volgende vraag.
"Even denken hoor", peinst Fred. "Het moeilijkste moment...
dat zijn er eigenlijk twee. De werkelijk geworden nachtmerrie Caleb
was afschuwelijk. Die hoop ik nu echt nooit meer te zien en ik ben
van plan hem zo snel mogelijk te vergeten."
Mal legt even zijn hand op die van Fred.
"Is dat dan niet lastig als je Mal ziet?" vervolgt George.
Fred kijkt glimlachend naar Mals hand, die een kneepje geeft in de
hare. "Nee, helemaal niet. Op het eerste gezicht lijken ze misschien
op elkaar, maar ze zijn zo verschillend dat Mal me - gelukkig - niet
aan Caleb herinnert. En ja, het andere moeilijke moment was natuurlijk
het moment dat ik weg moest..."
"Ben je wel tevreden met hoe ver je bent gekomen?"
"Nouja, aan de ene kant wel want natuurlijk zijn er veel stoerdere
helden in het spel dan ik. Ik ben natuurlijk niet zo sterk, ik heb
nog nooit leiding gegeven aan honderden mensen zoals Picard, en ik
ben ook geen keiharde soldaat zoals Aeryn. Ik ben maar een klein wetenschappertje.
Maar als ik ergens voor ga, dan ga ik om te winnen, dus het is een
beetje dubbel, snap je?"
 George snapt het. "Zou
jij nog een keer meedoen aan Survivor, als dat mocht?" vraagt
hij dan.
"Oh nee hoor! Ik vind het nu al erg genoeg dat ik Angel en de
anderen zo lang in de steek heb moeten laten. Ik zit me hier ontzettend
schuldig te voelen. Dus zodra het kan ga ik weer terug en dan blijf
ik voorlopig daar!" Als Fred George zijn teleurgestelde blik
ziet, aait ze hem even over zijn arm. "Maar met trouwe fans als
jij wil ik nog wel even contact blijven houden, dus geef me straks
nog even je emailadres, ja?"
De organisatie laat een emmer ijs aanrukken voor George, en Marjolein
mag weer even verder vragen.
"Eh..." aarzelt ze even, en vraagt dan toch: "Hoe
kom je toch aan die lekkere billen? Wat kan je alle jaloerse mannen
die niet zo'n goddelijk kontje hebben aanraden?"
Mal
schatert het uit. "Ik denk dat ik ze van mijn moeder heb, daar
kon je bij achterop zitten." Hij staat op, draait zich om en
legt zijn handen aan weerszijden van het onderwerp van gesprek. "En
deze spieren hier, die krijg je door veel paard te rijden, denk ik."
Fred
giechelt en geeft hem een klapje op zijn billen. Marjolein kijkt alsof
ze dat ook wel zou willen. Mal ziet haar blik, en maakt een
uitnodigend gebaar. Voorzichtig steekt Marjolein haar hand uit en legt
hem op het beroemdste achterwerk van Tisrond.
"Hee!"
protesteert Mulder lachend, die op het groepje af is komen lopen.
"Sorry!"
lacht Marjolein, en trekt haar hand terug en geeft hem aan Fox, die de
zijne heeft uitgestoken. "Fox Mulder, hallo." Ook George
wordt even begroet, en dan wendt Mulder zich tot Mal. "Ik zag dat
je opstond, ik dacht dat je klaar was."
"Bijna,
bao-bei", zegt Mal met een stralende glimlach.
George
haalt inmiddels weer normaal adem, en vraagt aan Fred: "Wil
je nog wat kwijt aan je fans in nkSF?"
Fred denkt even na, en zegt dan: "Eh, nou, ik wil ze natuurlijk
allemaal heel erg hartelijk bedanken voor hun geloof in mij. Je hebt
waarschijnlijk geen idee hoe belangrijk dat is voor mij. Maar dat
is het dus wel. Zoals je weet heb ik lange tijd in Pylea doorgebracht,
waar niemand in mij geloofde. Later is dat natuurlijk goedgekomen
met Angel, Gunn, Cordy en Wesley. Maar het was altijd Angel die de
fans had, en soms ook Wesley en Cordy. Dus om nu hier te zijn en te
zien en horen dat ík óók fans heb... ja dat is
heel heel hartverwarmend."
Ook
Marjolein wil graag weten of Mal nog een boodschap heeft voor zijn
fans.
"Just keep flying", grijnst Mal.
"Klaar?" vraagt Mulder, en Mal knikt. Hij geeft George een hand
ten afscheid, en Marjolein ontvangt haar tweede Mal-zoen van de avond.
Als Mal en Mulder vervolgens samen weglopen zegt ze opeens
"Verrek!"
Iedereen
kijkt haar verbaasd aan, en ze vervolgt: "Mulder is echt een
stukje langer dan Mal!"
1)
"... maar als
wij niet mogen meekijken, mogen jullie het ook niet, dametje."
|
