| home
|
11 juli 2004 - 14 augustus 2004 |
| Fanfic |
De
Lading |
|
|
De krachtige armen omspannen met gemak twee
mannen van mijn formaat. De vlijmscherpe tanden hebben met mijn botten
waarschijnlijk helemaal geen moeite. Het naakte lichaam is wel humanoïde, maar
hij had best een broek mogen aantrekken. Ik ben niet klein uitgevallen, maar
dit kan echt iedereen een minderwaardigheidscomplex bezorgen. Hij is minstens twee meter hoog, als je de ogen op steeltjes niet meerekent. Die ogen komen nog eens een halve meter hoger en draaien in een angstaanjagend, hypnotisch aandoende beweging rond. Zijn zwarte vacht laat weinig zien van verdere bijzonderheden, en dat is waarschijnlijk maar goed ook. Tentakels kronkelen constant heen en weer, tastend, zoekend, met misselijk makende geluidjes als de zuignapjes aan het einde iets loslaten of oppakken. Heeft hij eigenlijk wel ogen, vraag ik me af, of gaat hij op trillingen af, of op luchtstromen, of..? Deze is niet zo vreemd, tenminste, op de rug gezien. Deze lijkt wel wat menselijk, als je niet naar de voorkant kijkt. Het hoofd is een rottend masker met maden, waar de borst hoort is een karkas van botten waarachter organen kloppen en slangen zich een weg banen. Een slijmspoor geeft aan waar het laatste monster de kamer heeft verlaten. Vormloos is hij, of is het een zij? Een soort amoebe, maar hij kan wel goed schaken. Maar naast z'n slijm is ook de lucht die hij verspreidt walgelijk. Het is best mogelijk dat 'ie een paar keer een stuk verzet heeft toen ik, door de stank overweldigd, mijn maaginhoud even kwijt moest. Uiterlijk is ook niet alles. Neem nou deze. Lange benen, een prachtig figuur, ravenzwart haar, en ogen, ogen waar elke man en menige vrouw ook, zich in kan verliezen. Maar kom niet dichterbij dan twee meter. Er liggen een paar verkoolde lijken die als bewijs dienen dat dit werkelijk een "Hot Babe" is : spontane zelfontbranding. Vachten, slijm, stank, glad, glibberig. Minstens 20 vreemde en angstaanjagende monsters vervoer ik. Zo'n lading heb ik nog nooit gehad. De meeste van mijn passagiers hebben bovendien een slecht humeur. Maar het tarief is goed. Zodra ik de passagiers heb afgeleverd ga ik vakantie nemen,op Risa. In een luxe hotel Survivor volgen. Wat de dames van de Organisatie met deze wezens willen snap ik niet. Toch had ik andere ideeën toen ze me vroegen om 'kandidaten' te transporteren.... |
