|
|
We hebben Gabrielle eerst maar even wat rust gegund na alle ellende
van gisteren. Alsof crashen met een shuttle niet genoeg was, werd ze
er immers ook uitgestemd in Ronde 4. Een flinke klap voor Team Aarde,
dat in drie dagen tijd twee van haar leden zag vertrekken, en een
flinke klap voor Gabrielle, die er een hersenschudding aan over
hield.
Avon, de afvaller van Ronde 3, is de klap al weer te boven. We hebben
afgesproken bij het zwembad, en hij zit er opvallend ontspannen bij
voor zijn doen. Zijn glimlach verbreedt zich als Gabrielle aan komt
lopen, en hij begroet haar met een paar ferme zoenen. Gabrielle
straalt.
"Wat heerlijk om jou weer te zien", zegt ze. Als ze
comfortabel zit, vervolgt ze tegen ons: "Je krijgt toch wel een
hele speciale band met je teamleden, en we hebben Avon allemaal erg
gemist."
Avon geeft een kneepje in Gabrielles hand. "Ik jullie
ook."
Wij kijken elkaar even verbaasd aan bij zoveel onverwachte
genegenheid. Heeft Avon soms gedronken?
Die vraag veroorzaakt een opgetrokken wenkbrauw.
"Avon is niet zo erg als hij lijkt", lacht Gabrielle. "En die opkikkertjes van Tom doen ook wonderen voor je humeur."
Opkikkertjes?
Zowel Avon als Gabrielle duwen ons meteen een bruin papieren zakje onder onze neus, waar een doordringende stank uit komt. Voorzichtig kijken
we wat er in zit en deinzen even terug. De opkikkertjes zien eruit als gedroogde kikkers. Dat blieven we niet, dankjewel.
Tijd voor een paar inhoudelijke vragen. Is Survivor voor Gabrielle en
Avon geworden wat ze ervan verwacht hadden?
"Nou, het was natuurlijk veel te kort", zegt Gabrielle, "En ik had ook niet echt een duidelijk beeld vantevoren."
"Het was interessant om mee te maken", zegt Avon.
"En we hebben er een paar goeie vrienden aan over gehouden", voegt Gabrielle toe, en weer is daar bij allebei die stralende glimlach.
Het lijkt verdorie wel alsof d ie
twee gewoonweg met elkaar zitten te flirten wa ar
De Organisatie bij zit! We moeten nodig bij Tom informeren of die
kikkertjes wel legaal zijn.
Het duurt even voor Gabrielle zich weer tot ons richt. "Alleen het wegstemmen", zegt ze, "dat was vreselijk. Dat ging in 2002 bij Xena toch heel wat minder pijnlijk."
Avon grijnst. "De Organisatie is dit jaar waarschijnlijk beter verzekerd."
Wij kunnen niet zo hard lachen om het grapje als de twee afvallers en
gaan stug door met de vragen.
"Hoe was het om samen te werken met vijf anderen met een compleet
andere achtergrond?"
"Zo verschillend waren die achtergronden niet", stelt Avon.
"Als je het simpel bekijkt doen we allemaal hetzelfde: we vechten
voor het goede en bestrijden het kwaad. Dat kwaad mag dan voor
iedereen een andere gedaante hebben, maar het principe blijft
hetzelfde."
Nog een vraag voor Avon. "Hoe kijkt hij terug op zijn dag als
baby?"
We verwachten een snauw, maar Avon grinnikt. "Ik ben nog nooit
zoveel vertroeteld door drie mooie vrouwen!"
"Je was ook wel een schattige baby!" vindt Gabrielle. En
weer gaan er stralende blikken heen en weer. We worden er een beetje
nerveus van en stappen maar meteen over naar de laatste vraag. Wie gaat er winnen?
"Crichton", zegt Avon. "En hij verdient het."
"Ik zou het ze allemaal wel gunnen", twijfelt Gabrielle.
"Maar ik ben het wel met Avon eens. Crichton wint."
Niet helemaal tevreden met het verloop van het interview besluiten we
Tom maar eens aan de tand te gaan voelen over die opkikkertjes. Maar
eerst gaan we even een borrel halen aan de bar, want wij kunnen af en
toe ook wel eens een opkikkertje gebruiken.
|
